Callas/Cote d'Azur
(15 t/ 23 april 2005)
Vrijdagmorgen, 15 april.
We hebben voor een weekje een caravan gehuurd op de meest zuidelijke camping in Frankrijk die al open is. We gaan campings bekijken voor onze zomervakantie.Om 05.00 uur loopt de wekker af en om 05.55 uur zitten we in de auto. Naarmate de vroege ochtend vordert stijgt de temperatuur (leve de moderne auto's met buitentemperatuurmeters) zelfs in de Ardennen naar 16 graden. We genieten. Dit wordt onze eerste aprilvakantie in het buitenland. We zullen bruin worden.
Maar dan ....... Dyon, het begint wat te regenen. Het houdt niet meer op met regenen. Het plenst, hagelt, nog maar 7 graden en dit weer houden we tot Orange.
Veel verder komen we niet door deze tegenvaller.Nu heeft Frankrijk de goede gewoonte om overal bij de afslagen van de "route du Soleil" hotels/motels te plaatsen, dus aan een bed geen gebrek.
De volgende morgen regent het nog steeds. Na een heerlijk ontbijt stappen we welgemoed in de auto. Aan de Cote d'Azur zal het vast beter zijn. We zijn nog geen 100 km verder en de temperatuur daalt naar 4 graden.
Daar rij je dan ruim 1300 km voor. Als bewijs, deze helaas onduidelijke foto.Voor twaalven bereiken we de camping.
Maar dan is het schrikken. Als we de wegbewijzering volgen komen we uit op een soort plaats. Een huis dat er uitziet als een bouwval. Kapotte ramen, gordijnen die naar buiten waaien, openstaande klapperende deuren en een soort autosloop. En niemand te zien. We roepen, we kijken, doen deuren open. Nergens een reactie. Dit zal toch niet de bedoeling zijn.
Het giet, sneeuwt en hagelt. Het huilen staat me inmiddels nader dan het lachen. Ik denk er al over om vrienden van ons te bellen die een stacaravan in de buurt hebben. Maar dan is daar een levend wezen. Ze roept dat "madame" er aan komt. We slaken een zucht van verlichting.En daar is dan "vrolijke Annie".
Gezellig keuvelend in het Engels (en ik in het Frans) lopen we naar onze "caravan residentielle". In plaats van de prachtige stacaravan die we verwachten, stoppen we bij een ca. 25 jaar oude woonwagen. Muf, doorgezakte banken, een oud dressoir, geen tv, geen radio. Hier kunnen we de humor van inzien. Eigen schuld, dikke bult. Hadden we maar beter moeten informeren. Niet te geloven dat zulke dingen nog verhuurd kunnen worden.
Als het weer maar goed wordt.De camping op zich is een prachtige bos op een berg van 100 ha, alleen alles met de Franse slag.
Het besluit om aankomende zomer niet op deze camping te gaan staan is snel genomen en we gebruiken de eerste twee dagen dan ook voor oriëntatie naar andere campings.
Onderweg stuiten we op ware sneeuwlandschappen.
De tweede dag komen we de juiste camping. tegen. Dus die klus is geklaard en kunnen we nu echt vakantie houden.
Hier zullen we dus aankomende zomer een maand vertoeven.
En wonder boven wonder, het mooie weer begint nu ook. Dus dat wordt zonnen en bruin bakken.
We gaan nog wel wat bezoekjes in de buurt afleggen waaronder de Middellandse zee, want daar zijn we met 3 kwartier.Gebruind en toch zeer tevreden keren we huiswaarts. Het is weer hetzelfde als de heenreis. We starten met 8 graden in het zuiden en eindigen 14 uur later met 20 graden in Nederland.
Hoe slecht hebben we het hier nu eigenlijk?
