terug

Avit Saint Rivière/Dordogne 2006

De Dordogne, het land van

grotten (de stam van de holebeer)

Abri's

Kastelen

en middeleeuwse stadjes

Ik ben er ooit op 12 jarige leeftijd geweest dankzij mijn vader z'n militaire ambities om met het hele bataljon naar La Courtine te trekken. Maar wat weet je er dan nog van? Grottes de Lascaux heeft indruk op me gemaakt. Met mijn ouders samen waren we één van de laatsten die de originele grot nog hebben mogen bezoeken. Will is er nog nooit geweest. Dus het proberen waard. Achteraf blijkt dat ik in de Lot geweest ben en een klein stukje Dordogne, maar goed daar stroomt de Dordogne ook. We zitten nu westelijker, richting Bergerac (heerlijke wijn)

We komen aan tijdens de regen en worden ontvangen door de Nederlandse eigenaars met een kopje koffie en een heerlijk knetterend open haard vuur.

Ze wijst ons direct er op dat één van de mooiste plekjes 's morgens is vrijgekomen. We kijken uit over een prachtig parkachtig landschap.

Er heerst een oase van rust. Voor de eerste avond hebben we ingetekend op een dinerlijst om samen met de overige kampeerders een gezellige avond te hebben. En die hebben we. Dankzij de Chileense kok GUAN komt er een overheerlijk 4 gangen menu op tafel. Na afloop is er gitaar en pianomuziek. We mogen meezingen en dat doe ik dan ook uit volle borst met "la la la la". Jaques Brel, Liesbest List, Edith Piaf. We zitten in de Perigord noir. Iets ten zuiden van Les Eyzies-de-Tayac. Het ruigste en in onze ogen tevens het mooist gedeelte van de Dordogne. Het gebied van de grotten uit de prehistorie. Uit een internet site over de grotten van de Dordogne: " De Pre-Historie van de Dordogne Les Eyzies-de-Tayac wordt wel de hoofdstad van de pre-historie genoemd. Gelegen langs de Vézere, de rivier bij uitstek voor een ontdekkingsreis naar het pre-historisch leven. Het is een vreemd idee om rond te lopen in grotten en abri-woningen waar tienduizenden jaren geleden mensen hebben geleefd. Er is een keur aan grotten te bezoeken. Van grotten met stalagmieten en stalagtieten, de druipsteengrotten, tot grotten met de meest fantastische muurtekeningen. De meeste tekeningen op een grotwand stellen bijna altijd de jacht voor. Meestal van bizons, mammoeten, rendieren, paarden en oerossen. Een enkele keer treft men een vis of slang aan, zeldzaam zijn afbeeldingen van een mens. Vermoedelijk woonden de mensen niet in de grotten maar waren deze bedoeld als een soort heilige ruimte, om een goede jacht te wensen of te danken voor een goede jacht. De jongste tekeningen zijn ca. 10.000 jaar oud van de oudste is het onbekend. De mensen zelf woonden onder een abri, een overhangende rotswand. Deze werden tegen weersinvloeden afgeschermd met huiden van dieren. Het Pre-Histo Parc is een absolute aanrader voor kinderen. Hier krijgt men een mooi beeld van het leven in de pré-historie. Van het wonen tot de jacht. Het bijzondere aan de grottekeningen is dat er in de ruimtes vaak meerdere tekeningen over elkaar heen te zien zijn. Over oude tekeningen bracht men een laag oker aan om daarna nieuwe voorstellingen aan te brengen. De okerlaag is in de loop der eeuwen verdwenen waardoor recentere tekeningen over de oudere heen lopen. Speciale kunstenaars waren aan het werk in de grotten met lampjes van berenvet ter verlichting." We gaan naar Grottes de Rouffignac . Een grot waar je met een treintje ingaat.. Het is er vreselijk koud. Uren later zitten we nog te koukleumen, terwijl het zonnetje heerlijk schijnt. Je ziet hier 4 verschillende afbeeldingen door elkaar. Ook zie je veel krassen van berenklauwen op de muren. Voordat de mens hier verscheen hadden de beren deze grot in gebruik voor hun winterslaap. Je ziet in het zachte steen de afdrukken nog van de manier waarop ze tijdens hun winterslaap lagen. Voor mijn "marktenmanie" gaan we naar het oude stadje Sarlat. Twee keer per week is daar een markt die door alle steegjes en straatjes van dit Middeleeuwse stadje loopt. En ook heel veel mooie gewone winkels. Ook Monpazier is de moeite waard als je van winkels en markten houdt. Verder heb je er natuurlijk kastelen in alle vormen, modellen, uit alle eeuwen. Te kust en te keur. We bezoeken de ruine van Chateau de Commarque. Indrukwekkend. De specialiteit van de Dordogne -Perigord Noir is ingeblikte gans en eend. . Ze hebben een hele andere keuken dan de Provence. Tapenades, recepten en ingredienten met zongedroogde tomaten etc. zijn er eigenlijk niet te vinden. Het was de moeite waard om hier eens heen te gaan. Je hebt de omgeving wel snel gezien. En 1 grot of 1 kasteel is leuk, maar daar houdt het wat ons betreft mee op. De volgende keer als we weer gaan, gaan we om te wandelen. Want ook dat kan daar.